Eşim orda, ben burada iş için bi kaç heyet geldi haftasonu onlar Çeşme'de, sen de git diyen var, en yakın arkadaşlarımdan İstanbul'dan Ankara'ya gelen var. Ben birazcık bu teknolojinin hızı sayesinde orda burda olmaktan, sevdiklerimden ayrılmaktan yoruldum, herkes benimle olsun zar zor yolculuğa çıksın, yolculuklar uzun sürüp gözlerde büyüsün. Ben de her Türk insanı gibi seyahat etmeyi çok severim, ama tek farkım bir yere varmayı değil arabayı otobüsü gemiyi o an orda bulunmayı, gerçekten seyahat halinde olmayı çok severim. Nuhun gemisi gibi bir gemi olsa bütün herkes oraya dolsa yolculuk başlasa, sonu da olmasa. Bu aralar anlayacağınız üzere ben yalnızım, aklımda hep sorularım, işim ne olacak taşınacak mıyız çocuklarımız mı olucak. İnsan “bi evlendi bi de çocuğu oldu mu” belirsizlik olmaz sanıyordum, ama belirsizlik ömür boyu , önemli olan başa çıkabilmek belirsizliklere rağmen mutlu yaşayabilmek. İşte ben böyle belirsiz ve de kararık olduğum anlarda biraz daha mistik dini konular düşünmenin faydası olacağına inanırım, dünyada sadece bir nokta olduğumu, nokta olarak dert ettiğim konun da noktadan küçük olduğunu düşünürüm. Öbür dünyayı cennet cehennem kavramını gözden geçirir, her seferinde Kuran-ı Kerim'i Türkçesinden okumaya karar veririm, ama bana bu kararı tamamlamak bir türlü kısmet olmadı. Haa bu durumlarda aklıma bi de hep şu gelir Mevlanayla ilgili bir toplantıya katılmıştım, herkes Mesnevi'den çeşitli hikayeler anlatıp derinlemesine incelerken birisi kalkıp şurda oturan kaç kişi gerçekten tüm Mesneviyi baştan sona okudu demişti, ama açık sözlülükle cevap vereceksiniz diyince sadece bir iki parmak kalkıvermişti. Sonra olay şu sözle tamamlandı, herkes Mevlana hakkında konuşur ama Mesneviyi okumak çok az insana nasip olur .
Biz çok güzel bir tatil yaptık, böyle güzel yerler varken neden doğası kötü bir yerde yaşıyoruz anlayamadık. Çoook düşündüm durdum orda yaşayanın da hayat burada yaşayanın da neden bizimki kalitesiz ortamda hayat.
|
