Belki de iş aramak zorunda kalabileceğim şu günlerde sistemin dışına itilmenin ne kadar kolay olabileceğini düşünmekteyim, insanın nasıl homeless haline gelebileceğini çok iyi anlayabilmekteyim, en büyük fobisi yalnızlık olan benim, diğer ikinci fobimin de iş aramak olduğunu itiraf etmeliyim, çoook uzun süre iş aramış birisi olarak o psikolojiye geri dönme korkusu karanlık kuyulara düşme korkusuyla birebir. Neyse benimkine biraz da hüsnü kuruntu denebilir. Söz konusu hüsnünün şenlendirici olması nasıl sağlanabilir.

Bu günlerde kendi çelişkilerimi de açıklayan bir düşünce takıldı beynime tüm kadınların sürekli problem üretmesi nedeniyle.  Hepimizin sürekli huzursuz bir halde gezmeyi tercih ettiğini gözlemledim ve de her türlü sorunu da karşımızdaki erkeğe bağladığımızı, kavgaya meydan aradığımızı da itiraf etmeliyim.

Bi de biliyor musunuz sütaş karikatürleri tuttu ya aynı şekilde kale kilit başlamış soğuk şakalara, bu da reklamı başka bir şekilde yeme biçimi. Her yerde reklam metroda uçakta okulda orda burada.

Alakasız olacak ama bu yazıyı şu sözle bitirmek istedim “ya herro ya merro.” Lütfen sizde yüksek sesle söyleyin çok zevkli.